Sevda Günleri 7 - Dünyaya İnanma Eğrisi
Dünyaya inansaydım sana da yazardım şiir Kaç zamandır sevda günlerine dair tek satır yazamadım. Şimdi de düşünüyor, birtakım kelimeler karalıyor ve siliyorum. Anlatacak şeyler çoğaldığında insan anlatmaktan vazgeçiyor sanırım. Fazla kelime, az yaşanmışlığa tekabül ediyor benim zihnimde. Belki bu kadar az şey yaşamaktır, anlatma isteğimin kaynağı. Artık yazmasam olmazdı ama. Yeniden başladığım hayatımın en normal günlerinde olacak iş miydi bu? Yan köydeki altın madeni yüzünden dört beş köyle birlikte ortadan kaldırılması planlanan köyümüzden bahsediyorum. Ama biz kaldırılıp başka bir yere monte edilecek boyutlarda değiliz ki! Aklıma mezar geldi önce, sonra hatıralarımız. Demek bizi yok etmeyi planlıyorlardı. Hatırayı yok etmek, insanı yok etmekti. Bir an aklıma yaşlılık günlerimiz geldi. Yaşlanacak kadar ömrüm varsa eğer ve bir gün evlenip çocuğum, torunlarım olursa onlara gözlerim yaşlı bir hâlde, köyümüzün altın madeni için nasıl yok edildiğini anlatırken tamam babaan...